Apeldoorn, 5 april 2026
Miljoenen worden er uitgedeeld aan onderzoeken; onderzoek is nodig, maar schieten patiënten (en hun dokters) iets op met bijv. het BOOST-onderzoek?
Kort gezegd; kunnen biomarkers (stofjes, DNA, scans etc.) de keuze van behandeling van depressie verbeteren.
Maar eh……..:
American Psychiatric Association (APA) heeft officieel erkend dat er, ondanks tientallen jaren van onderzoek, geen bewezen, betrouwbare biomarkers (zoals bloedonderzoeken of hersenscans) bestaan voor de routinematige, objectieve diagnose van psychische stoornissen. Uit een commentaar uit 2026 blijkt dat de huidige diagnostische methoden nog steeds op symptomen zijn gebaseerd, aangezien betrouwbare pathofysiologische markers niet de nodige gevoeligheid hebben voor klinisch gebruik.
(Bron)
Waar zit dan de wetenschappelijke basis die erop voortborduren (of opnieuw borduren) in het BOOST-onderzoek rechtvaardigt?
En dan nog……..
‘Tientallen jaren van onderzoek’; Al deze ‘biomarkers’ zijn al onderzocht. WAT ZIJN DE RESULTATEN TOT NU TOE VAN IMPLEMENTATIE BIJ KEUZE VAN BEHANDELING?
We hebben wat vragen geformuleerd voor de onderzoekers en de financiers. (Degenen die ons geld uitgeven aan onderzoeken).
Verdrietig eigenlijk; al dat geld wat hoogstwaarschijnlijk beter gestopt kan worden in al die knelpunten van de weerbarstige praktijk van de ggz.
Bijv.:
1. Psychotherapie beschikbaar voor patiënten met depressie direct aansluitend op de diagnose
2 Financiële haalbaarheid bevorderen van ‘medicatie-opvolging’ in de ggz
3. Veilig afbouwen niet laten afhangen van de portemonnee van gebruikers psychofarmaca (nu geen vergoeding afbouwmedicatie, ‘begeleiding’
tegen betaling)
Meer bronnen over ‘biomarkers’
https://www.theinnercompass.org/blog/dsm-updates-bias-and-biomarkers
Pauline Dinkelberg, voorzitter VAM