TAPER-AD onderzoek onethisch en overbodig

Apeldoorn, 2 december 2020

Vandaag, 2 december, een artikel over onze bezwaren tegen het TAPER-AD onderzoek.

Onze boodschap over de risico’s van het onderzoek is, voor mensen zonder ervaring met afbouwen, niet altijd meteen duidelijk.

Eigenlijk weten de farmaceuten, de instanties die geneesmiddelen controleren, de zorgverzekeraars en veel (maar nog niet genoeg) dokters precies waar de schoen wringt. Zij zijn er al lang van doordrongen: afbouwen moet op maat van de patient.

Echter, de patienten die starten met bijv. antidepressiva hebben geen idee van de problemen die hen mogelijk te wachten staan als ze willen stoppen met de medicatie.

Zij weten bijv. niet dat de stap van 37.5 mg venlafaxine naar 0 mg relatief een heel grote is. Juist in dat laatste stukje van het afbouwtraject krijgen veel patienten klachten (onttrekkingsverschijnselen).

De onderzoekers willen een deel van de deelnemers onthouden van de lagere doseringen, waarvan allang bekend is dat die nodig kunnen zijn om die klachten te voorkomen.

Wie ooit dergelijke klachten heeft ondervonden, zal het wel uit z’n hoofd laten om zich bewust die ‘ellende op de hals te halen’.

Wij maken ons dan ook de meeste zorgen om de mensen die hiervan niet op de hoogte zijn en wellicht ook niet gebracht worden voorafgaand aan deelname (informed consent).

Pauline Dinkelberg

Welk onderzoek helpt ons wel verder?

Apeldoorn, 24 november 2020

We plaatsten een bericht over de TAPER-AD trial. Volgens ons gaat dit onderzoek ons niet verder helpen.

Benieuwd naar wat dan wel?

Er zijn 2 belangrijke onderzoeken gedaan: de eerste in 2018 waarin gekeken werd hoeveel patienten er na  eerder mislukt afbouwen er met taperingstrips wel in slaagden hun antidepressiva af te bouwen.

Vervolgens in 2020 de tweede,  met een follow-up van de deelnemers van het eerste onderzoek; hoeveel mensen zijn na 1-5 jaar nog steeds zonder antidepressiva.

Pauline Dinkelberg, voorzitter

 

Anderhalf miljoen voor overbodige en onethische studie naar afbouw antidepressiva is weggegooid geld

Apeldoorn, 22 november 2020

De Vereniging Afbouwmedicatie maakt zich zorgen over studies die patiënten en hun dokters niet gaan helpen bij verantwoord afbouwen, zoals het TAPER-AD onderzoek.

In deze brief leest u waar onze bezorgdheid  op gebaseerd is en wordt m.b.v. een presentatie duidelijk gemaakt waarom ‘one size fits all’ niet werkt bij afbouwen.

Hebt u vragen naar aanleiding van deze brief en/of over verantwoord afbouwen; wij zijn 7 dagen per week bereikbaar via info@verenigingafbouwmedicatie.nl

Pauline Dinkelberg, voorzitter VA

Waarom onderzoek naar afbouwen zo moeilijk is

Apeldoorn, 15 november 2020

Onlangs kwam er een bericht  over een parodie-studie naar buiten wat in een klap duidelijk maakt waarom  wetenschappelijk onderzoek er niet altijd voor zorgt dat u als individuele patiënt een betere behandeling krijgt.

Artsen verdeelden personeel van de IC in twee groepen; de ene groep kreeg klompen in maat 38, de andere in maat 47. Vervolgens moesten zij een zelfde traject rennend afleggen en werd er gekeken welke groep het snelst was. Dat was de groep met klompen in maat 38. Conclusie; maat 38 is het beste.

Ieder weldenkend mens kan natuurlijk bedenken waarom zo’n onderzoek geen betere zorg oplevert, en toch wordt een dergelijke methode nog steeds toegepast.

In deze presentatie kunt u duidelijk zien waarom zo’n onderzoeksopzet ook niet werkt als het om onderzoek naar afbouwen gaat.

Natuurlijk is het hilarisch om het knelpunt in zo’n vergelijking verbeeld te zien.  Veel minder leuk wordt het als je afbouwmedicatie niet vergoed krijgt omdat de zorgverzekeraar de boodschap stuurt : deze voor u geschikte medicatie is niet rationeel, want niet ‘wetenschappelijk bewezen’.

Daar wordt over ‘t algemeen mee bedoeld: het is effectief gebleken in een zg. ‘randomized controlled trial’ , zoals in het klompenonderzoek  wat we noemden.

Een gerandomiseerd onderzoek met controlegroep (Engels: RCT, voor Randomized Controlled Trial) is een type wetenschappelijk onderzoek in de biowetenschappen, vooral in de geneeskunde, waarbij getracht wordt de vraag te beantwoorden of een bepaalde behandeling (‘interventie’) werkzaam of zinvol is. (bron: wikipedia)

De RCT geldt als de Rolls Royce van het klinisch onderzoek. Om na te gaan of behandeling A beter is dan behandeling B neem je  twee groepen patiënten die volkomen vergelijkbaar zijn. Vervolgens krijgt  groep A behandeling A en groep B behandeling B. Na enige tijd vergelijk je – op basis van vooraf vastgestelde criteria – de klinische toestand van groep A met die van groep B en je weet welk van beide behandelingen het beste klinische resultaat oplevert. (bron: https://www.oncologie.nu/nieuws/de-rct-is-niet-zaligmakend-maar-ook-niet-obsoleet/)

Voor het onderzoek naar de ‘beste afbouwstrategie’ zouden twee homogene groepen patiënten gevonden moeten worden. Alleen al daarom is zo’n RTC niet haalbaar. Die groepen moeten dan ieder dezelfde behandeling krijgen. Onmogelijk; je kunt niet iemand met klachten tijdens het afbouwen door laten gaan met hetzelfde programma (‘do no harm’ uit de eed van Hippocrates) en diegene een op-maat-behandeling onthouden.

Hoe is er dan gekeken naar de effectiviteit van afbouwmedicatie? Tot nu toe m.b.v. een tweetal onderzoeken, beide ‘observationeel’. In de ene werd gekeken naar het percentage patiënten die eerder niet konden afbouwen, maar daar wel in slaagden toen zij afbouwmedicatie in taperingstrips mochten gebruiken. Na 5 jaar is opnieuw gekeken hoeveel mensen daarvan nog steeds geen medicatie heeft hoeven te hervatten.

De volgende keer laten wij u zien waar u als patiënt/deelnemer op moet letten als u overweegt mee te doen aan onderzoek.

Vragen zijn welkom via info@verenigingafbouwmedicatie.nl

Pauline Dinkelberg

 

 

 

De belangrijke stemmen van patiënten

Apeldoorn, 12 november 2020

Het onderwerp afbouwen staat in een steeds groeiende, wereldwijde belangstelling. Dat is vooral te danken aan mensen die van zich laten horen en hun ervaringen delen met  bijv. andere deelnemers op fora en de gezamenlijke roep om verandering steeds luider laten klinken.

Een recent onderzoek onder patiënten liet  onder meer zien dat de aantallen van mensen die last hebben van heftige onttrekkingsverschijnselen bij het afbouwen van hun psychofarmaca waarschijnlijk veel hoger zijn dan de schattingen tot nu toe.

Wat maakt het moeilijk om vast te stellen hoeveel dat er zijn? Onder meer omdat de klachten niet altijd als zodanig herkend worden en gedacht wordt aan een terugval of het optreden van een nieuwe ziekte.

Wilt u meer weten over medicatie en afbouwen? Of wilt u uw behandelaar op de hoogte brengen? Word dan lid van onze vereniging en vraag het gratis tijdschrift ‘Pillotalk’  bij ons aan. Benieuwd naar de inhoud?  Stuur dan een e-mail naar info@verenigingafbouwmedicatie.nl  en we sturen u de pdf toe.

Ook is het mogelijk om bij ons de informatie die voor uw arts interessant is, aan te vragen. Die kunt u dan doorsturen voordat u naar uw afspraak gaat om te praten over afbouwen.

Patiënten spelen een heel belangrijke rol in de verspreiding van de kennis over de klachten die bij het afbouwen kunnen optreden en kunnen tegelijkertijd hun steentje bijdragen aan de oplossing daarvan!  Namens de patiënten die na u komen en hun dokters; bedankt!

Medicatievrije behandeling psychose

Apeldoorn, 9 november 2020

Afgelopen vrijdag 6 november, was er een online congres in het kader van het Nationaal Psychosedebat.

Centraal staat de vraag; moeten mensen met een psychose altijd met medicatie behandeld worden? En in het verlengde daarvan: moet die medicatie lang (levenslang) gebruikt blijven worden?

Doorgedrongen bij de meesten onder ons is wel het besef dat deze medicatie, antipsychotica, verre van onschuldig zijn. Ze kunnen nuttig zijn bij gevaarlijke situaties bij psychose-patiënten, wellicht onvermijdelijk, maar er zou niet automatisch van uitgegaan moeten worden bij de behandeling.

Ook omdat er mee stoppen vaak niet eenvoudig is. Net als bij andere psychofarmaca, zoals antidepressiva, hebben farmaceuten verzuimd lagere doseringen te maken om een langzame afbouw te bewerkstelligen.

Ja, er bestaan al 5 jaar taperingstrips voor antipsychotica. Geen vuiltje aan de lucht als je die kunt betalen. Klop je echter bij de zorgverzekeraar aan, dan staat je een onvoorstelbare reactie te wachten.  Namelijk die van afwijzing van vergoeding.

Terwijl psychiaters de patiënt aanmoedigen om de kwaliteit van hun leven te verbeteren, met name door resocialisatie te stimuleren, gaan zorgverzekeraars dit streven dwarsbomen. Het is reeds bewezen dat patiënten die, eerder dan tot nu toe gebruikelijk, stoppen met antipsychotica beter in staat zijn de broodnodige contacten met anderen aan te gaan en zo hun herstel bevorderen.

Anderzorg gaat zelfs zo ver om afbouwschema’s uit een onderzoek dat tot 2024 loopt (het HAMLETT-onderzoek) te misbruiken als ‘standaard’ . Deze schema’s laten de mogelijkheid van lagere doseringen, om voor ons onnavolgbare redenen, onbenut. Maar een lopend onderzoek inzetten als ‘richtlijn’ is werkelijk ongehoord.

https://www.trouw.nl/zorg/wie-psychotisch-is-moet-medicatie-nemen-een-andere-behandeling-is-er-niet-tijd-om-dat-te-veranderen~bdb1b38ed/

Pauline Dinkelberg

Je zou ze toch!

Apeldoorn, 6 november 2020

Het is toch bij de wilde spinnen af hoe zorgverzekeraars omgaan met soms levensbedreigende problemen. Hoe ze patiënten aan hun lot overlaten.

Antidepressiva hebben bijwerkingen, die niet allemaal even ernstig zijn gelukkig. Sommige mensen ervaren klachten waarvan de behandelaar zegt;  ‘U moet stoppen met deze medicatie’.

Het is bijvoorbeeld bekend dat antidepressiva veranderingen in het ECG (hartfilmpje) kunnen geven. U kunt dit lezen in de bijsluiters en op www.farmacotherapeutischkompas.nl   Bijvoorbeeld: Vaak (1-10%): abnormaal ECG, verlengd QT of QRS-complex, AV-blok, bundeltakblok.

Zoals iemand die zich bij ons gemeld heeft met een zodanig hoge hartslag (tachycardie) dat de psychiater haar heeft geadviseerd haar antidepressivum af te gaan afbouwen.

Nu heeft zij dat al een paar keer geprobeerd zonder succes, omdat er onttrekkingsverschijnselen optraden. De behandelaar heeft taperingstrips met afbouwmedicatie voorgeschreven om het afbouwen geleidelijk te kunnen doen.

Deze behandelaar heeft dit keurig onderbouwd in de aanvraag, maar daar trekt VGZ zich niets van aan!  Mevrouw krijgt een nog hogere hartslag, want ze wordt naar haar eigen apotheker gestuurd. Een nutteloze en in dit geval ook een schadelijke exercitie, want het leidt tot onnodige delay van de noodzakelijke behandeling.

De eigen apotheker zal haar niet kunnen helpen; hij kan het zelf niet maken en als het al te bestellen is, moet hij het grotendeels uit eigen zak betalen. (Wij deden hier onlangs onderzoek naar; slechts 2 van de 2000 apothekers gaf aan de medicatie te kunnen leveren).

Wat nu als deze mevrouw de geschikte afbouwmedicatie niet kan betalen?  Ze door moet gaan met het medicijn waarvan haar arts vindt dat het gevaarlijk is?

We hopen dat (de beoordelend arts bij)VGZ op tijd inziet dat zij deze mevrouw gewoon moeten helpen.

We houden u op de hoogte!

Pauline Dinkelberg

 

 

TAPER-AD-Alert!

Apeldoorn, 31 oktober 2020

Misschien hebt u er iets van gezien, gehoord, gelezen: het TAPER-AD -onderzoek.

https://www.radboudumc.nl/nieuws/2020/onderzoek-moet-afbouw-antidepressiva-verbeteren

Daarom vergelijkt het TAPER-AD onderzoek deze twee afbouwmethodes bij twee veelgebruikte antidepressiva (paroxetine en venlafaxine) in een landelijk dubbelblind onderzoek bij patiënten die hersteld zijn van een eerdere depressie, maar deze antidepressiva nog slikken. Er wordt gekeken welke methode (gebruikelijk of langzamer) het beste helpt om succesvol af te bouwen, of er verschillen zijn in onttrekkingsklachten en of de depressie terugkomt. (Bron Zonmw)

Wij kregen de afgelopen dagen veel vragen hierover.  Mensen vragen zich vooral af wat zij NU hebben aan een onderzoek waarvan de resultaten pas over 5 jaar bekend zullen zijn.

Op zich kan het als nobel gekwalificeerd worden als je als patiënt mee wil doen aan een onderzoek waar je zelf niet automatisch baat bij hebt.

Maar we willen u toch aanbevelen vooral uw eigen gezondheid in de gaten te houden en die voorrang te geven bij uw beslissingen!

Velen vragen zich terecht af: wat zijn mijn mogelijkheden als ik in de groep ‘ gebruikelijke afbouwers’ terecht kom en klachten krijg? Mag ik dan alsnog langzaam afbouwen?

De vraag of er een maximum-tijd  zit aan het traject houdt mensen ook bezig. Stel dat het ‘langzame’ afbouwen toch te snel gaat; mag ik er dan langer over doen?

We verwachten de komende dagen nog veel meer vragen. Uiteraard zullen wij ons inspannen om mensen te helpen de juiste vragen te kunnen stellen bij de intake en de zg. informed consent af te dwingen bij de behandelaars.

‘Informed consent’ betekent in de eerste plaats dat de arts de patiënt op een begrijpelijke en zo volledig mogelijke wijze informeert over de voorgestelde behandeling. Onder behandeling worden alle medische verrichtingen verstaan die de arts uitvoert, inclusief onderzoek en nazorg. Duidelijk moet zijn wat de aard en het doel zijn van de behandeling, wat de diagnose en prognose zijn voor de patiënt, welke risico’s aan de behandeling verbonden zijn en welke alternatieven mogelijk zijn.  (website KNMG)

Zoals altijd bent u welkom met al uw vragen via info@verenigingafbouwmedicatie.nl

Ook als u besluit mee te doen met dit onderzoek!   Hoewel je toch mag verwachten dat de begeleiding voor 7500 euro per patiënt toch wel 24/7 beschikbaar zal zijn! Bij ons krijgt u in elk geval altijd dezelfde dag (ook in weekend) antwoord en dat zonder een cent van uw belastinggeld .

Pauline Dinkelberg, voorzitter

Taperingstrips met afbouwmedicatie raken steeds meer bekend

Apeldoorn, 25 oktober 2020

Veel mensen kennen ‘Altostrata’  van de website www.survivingantidepressants.org, een Amerikaanse website die drukbezocht wordt door patiënten op zoek naar antwoorden over afbouwen.

Ook in de VS dringt langzaam maar zeker door dat uit het kleine Nederland een belangrijke vinding komt, die veel patiënten kan helpen hun psychofarmaca op een veilige manier af te bouwen; de taperingstrip met afbouwmedicatie.

Een gedeelte uit:

https://www.peoplespharmacy.com/articles/antidepressant-withdrawal-feels-like-circles-of-hell

Meer dan 7x te veel venlafaxine voorschrijven, mag dat?

Apeldoorn, 24 oktober 2020

Op 14 oktober jl. schreven we al over de bizarre ontwikkelingen op het gebied van venlafaxine. Zorgverzekeraars geven hun patienten te kennen af te moeten bouwen met ongeschikte tabletten van 5 en 1 mg die niet-retard zijn. Al vanaf 2004 is deze vorm niet meer geregistreerd. Tabletten zonder ‘vertraagde afgifte’ (retard) zijn door te snel optredende ‘pieken’ en te snel inzettende dalingen in de bloedspiegel niet geschikt geacht voor de behandeling van een depressie. Daaruit volgt dat ze ook niet geschikt zijn voor afbouwen. De bedoeling is immers om zo geleidelijk mogelijk te minderen om onttrekkingsverschijnselen te voorkomen. De makers van het Multidisciplinair Document zijn hier ook van uitgegaan.

Wij hebben, onder meer, bovenstaande  aangegeven bij de Inspectie Gezondheidszorg. Die heeft beloofd daar onderzoek naar in te stellen. Inmiddels is dat 4 weken geleden. We hebben er duidelijk bij gezet dat wij met de melding willen voorkomen dat de argeloze dokter deze doseringen voorschrijft aan de argeloze patiënt. We willen mensen behoeden voor de gezondheidsschade en het oplopen van een mislukte-afbouwervaring. Mocht u hiervan al het slachtoffer zijn geworden, dan kunt u de Inspectie hiervoor verantwoordelijk houden. Ze wisten er (minstens) vanaf 15 september vanaf.

Er kunnen volgens www.medicijnkosten.nl  ook venlafaxine- retard-tabletten van 5 mg vergoed worden. Deze moeten in door de apotheker besteld worden in potten van 63 stuks. Ze staan ook bekend onder de naam: ‘afbouwkit’.

We zijn nog geen apotheker tegengekomen die ze wil bestellen (financieel risico), maar stel dat er  patiënten zijn die deze gaan gebruiken. Er zullen er zijn die het er mee redden, maar wat met degenen die niet naar 0 mg kunnen komen vanaf 5 mg (of 2,5 mg als de tabletten te verdelen zijn in 2 gelijkgedoseerde helften; let op: een breukstreep is daarvoor geen garantie!).

Omdat het afbouwen volgens de zorgverzekeraars binnen bijv.  3 maanden moet zijn afgerond, komt er een moment dat de arts vaststelt dat de patiënt met 5 mg venlafaxine goed behandeld wordt om ontrekkingsverschijnselen te voorkomen. Maar als deze, op dat moment, ideale dosering niet langer vergoed wordt?

Gaat de arts dan een recept schrijven voor 37,5 mg; meer dan 7 x deze ideale dosering? Met welke indicatie? ‘Depressie’ valt af,  net zoals ‘terugval’, ‘afbouw’ idem. Hoe gaat de arts dat rijmen met zijn belofte ‘do no harm’?

Pauline Dinkelberg, voorzitter

PS  1 Wij hebben al geruime tijd geleden contact hierover gezocht met de Vereniging Praktijkhoudende Huisartsen (VHP), die pretendeert buiten de vergoedingsdiscussie te blijven.  Zij melden stoer dat ze als dokter de beste behandeling voorschrijven en dat ze de geldkwestie laten waar die thuishoort; tussen patiënt en zorgverzekeraar. Wij hadden graag met deze vereniging gesproken over hoe dat streven er uit komt te zien in het kader van de afbouw van venlafaxine.

zie: https://www.vphuisartsen.nl/voorschrijven-van-geneesmiddelen-wat-is-onze-verantwoordelijkheid/

PS 2  Afbouwmedicatie van venlafaxine-retard vindt u via www.taperingstrip.nl . Ga naar ‘voorschrijven en bestellen’ , dan naar ‘antidepressiva’ en vervolgens ‘venlafaxine’.