Apeldoorn, 15 september 2026
Een simpele ingreep in het basispakket kan ervoor zorgen dat er 2-4 miljard wordt bespaard op zorg-en andere kosten.
Twee economen rekenden dit ons in mei jl. voor.
Vergoeding van afbouwmedicatie-op-maat is niet alleen beter voor patiënten, maar ook voor de portemonnee van heel Nederland.
(Zie ook ons eerdere artikel)
We stuurden op 22 mei jl. een brief *naar de Vaste Kamercommissie voor VWS.
We hoorden niets.
Wij en dus álle patiënten die schade oplopen door niet-vergoeden van medisch noodzakelijke worden genegeerd en geschoffeerd door de mensen die op onze kosten onze belangen zouden moeten behartigen.
Op 17 juni jl. stuurden we een reminder.
Weer horen we niets.
* Punten uit deze brief:
De kosten van afbouwmedicatie-op-maat in taperingstrips* worden door zorgverzekeraars niet vergoed, omdat ze niet ‘meest economisch’ zouden zijn.
De gevolgen kunnen zijn:
1.
Patiënten bouwen te snel en met te grote stappen af, kunnen langdurige klachten krijgen waardoor ze in een dure medische molen terechtkomen, langdurig thuis komen te zitten enz.
2.
Of zij krijgen het advies om de medicatie te herstarten en komen erachter dat die niet meer helpt. Met nóg meer psychofarmaca tot gevolg en een vaste klantenkaart bij de GGZ,een label ‘therapie resistent’ met daaropvolgende dure interventies, bovenop de hiervoor genoemde economische gevolgen
3.
Daarnaast zijn er patiënten die helemaal afzien van afbouwen en de medicatie blijven gebruiken, met alle ggz-kosten van dien en na verloop van tijd hogere zorgconsumptie door bijv. cardio-vasculaire bijwerkingen, groter valrisico, onbehandelbare syndromen als hyperPOTS, Benzodiazepine Induced Neurological Dysfunction enz.
Kortom; de Vereniging Afbouwmedicatie ziet al 9 jaar dat niet-vergoeden afbouwmedicatie-op-maat beslist niet ‘meest-economisch’ is.
Zelfs niet als er alleen naar de kosten van die medicatie voor de zorgverzekeraar wordt gekeken; immers alle zorg die het gevolg is van het niet-vergoeden komt ook voor hun rekening.
De twee economen van het artikel wijzen daarnaast tevens terecht op de domeinoverstijgende kosten en rekenen een besparing van miljarden voor.
Onze vraag aan de Vaste Kamercommissie is dan ook: wat gaat u doen met deze informatie ten behoeve van de individuele patiënten en de maatschappij?
Als belangenbehartiger van o.a. de patiënten zoals beschreven onder punt 1,2 en 3, die wij dagelijks in onze mailbox treffen, verzoeken we u ervoor te zorgen dat afbouwmedicatie-op-maat vergoed wordt.
*De afbouwmedicatie die wél vergoed wordt behelst doorslaggevend minder allerlaagste doseringen (bijv. paroxetine 0,5 mg i.p.v. 0,1 mg) en is gelimiteerd qua duur afbouwtraject. Bovendien ontbreekt bewijs van effectiviteit.
Graag ontvangen wij binnen de gestelde 2 weken een reactie op deze brief.
Met vriendelijke groet,
Pauline Dinkelberg, voorzitter Vereniging Afbouwmedicatie
Bijlage:
–
Opiniestuk

Casus: Merel (24 jaar) meldt zich bij de verslavingszorg vanwege langdurig gebruik van oxazepam en lorazepam. Ze begon hiermee op haar 19e vanwege slaapproblemen, angst om naar buiten te gaan, zorgen over oorlogsdreiging en een voortdurend gevoel van onrust.
Of verslavingszorg in de huidige vorm het beste adres is voor patiënten die gaan afbouwen, is de vraag. Vaak gebeurt dat afbouwen veel te snel. Met het risico op langdurige klachten, zoals acathisie en BIND, waar geen kruid tegen gewassen is. Of (opnieuw) bestellen van online (designer)benzo’s.
Aanvankelijk werden de benzodiazepines kortdurend voorgeschreven, wat haar slaap en angst tijdelijk verbeterde.
Er werd dus alleen aan symptoombestrijding gedaan. Waarop is de verwachting gebaseerd dat angst verholpen is na 2-4 weken benzo’s?
En dat er dus afgebouwd kan worden?
Toen de medicatie moest worden afgebouwd, wist Merel de middelen illegaal te verkrijgen.
Belangrijk: wat zijn haar ervaringen met verminderen van de doses? Moest dat m.b.v. een zg. ‘set & forget’-schema of zijn er aanpassingen gedaan?
Er is een nieuwe richtlijn, waarin reducties hyperbool worden toegepast; niet uitgaande van de oorspronkelijke dosis, maar van de laatste. Zie ook dit artikel.
Een bijkomend probleem van afbouwen na illegale benzo’s; vaak is de potentie vele malen groter is deze onbekend.
Van welke startdosis ga je dan uit? Is die te laag, dan stort je iemand meteen in de onttrekking.
Soms is de equivalente dosis in diazepam zo hoog dat geen enkele arts die zal willen voorschrijven; bijv. hoger dan 50 mg.
Inmiddels gebruikt ze deze al enkele jaren.
Het gebruik levert steeds meer problemen op in het dagelijks functioneren (trager reageren, haar leerprestaties op het hbo, te laat komen): ze was onlangs betrokken bij een bijna-verkeersongeval door sufheid. Het verkrijgen van de middelen wordt moeilijker en haar angst- en slaapproblemen nemen weer toe.
Dat kan het gevolg zijn tolerantie, kindling, interdose withdrawal. Ga je een SSRI toevoegen, dan is het maar de vraag of die angstklachten daardoor meteen of ooit gedempt worden. Benzo’s als bridge to SSRI’s inzetten zal onder meer lastig zijn i.v.m. overzetten op equivalente dosis. Diazepam heeft als nadeel; werkt niet bij iedereen, interactie met de SSRI, de gevolgen daarvan bij staken diazepam, geen verkeersdeelname.
Psychotherapie, EMDR tijdens onttrekking is vaak een te zware belasting voor het al overbelaste brein.
Er is dus veel aan gelegen om het afbouwen eerst op een zo optimaal mogelijke manier te faciliteren. Voor alle benzo’s en Z-drugs zijn lagere doses beschikbaar; hetzij in vloeibare vorm, via ‘grootbereiders’ of de allerlaagste en geteste via www.taperingstrip.nl
Zie ook: tips voor zorgverleners en overzicht ‘Afbouwen benzodiazepines’