‘They don’t know what they don’t know’

Apeldoorn, 16 januari 2021

Onlangs was een zeer interessant artikel te lezen op de website Mad in America. Het is behoorlijk lang, dus best een hele kluif, maar verre van saai.

Het onderwerp omvat eigenlijk vele aspecten van het afbouwprobleem. Van onwetendheid bij patient en arts bij het voorschrijven tot het halsstarrig blijven miskennen van het probleem om weer van de pillen af te komen.

Ik pik er een uitspraak uit:

Psychiatric prescribers must learn about withdrawal, as this knowledge will inform their entire professional practice and, hopefully, cause prescribers to be more cautious when considering chemical treatment.

(Psychiatrische voorschrijvers moeten leren over ontwenning, aangezien deze kennis hun hele professionele praktijk zal informeren en, hopelijk, voorschrijvers  voorzichtiger zal doen  zijn bij het overwegen van een chemische behandeling.)

Ook een aanbeveling om de informatie over afbouwen op te nemen in de ‘informed consent’ , zodat de patient die kan mee laten wegen in de beslissing voor het geven van toestemming voor een behandeling of onderzoek.

Als je bijvoorbeeld weet dat een antidepressivum slechts bij 25% van de patienten zinnig is *, werpt dat een heel ander licht op de ‘volksstammen’ die gebukt gaan onder bijwerkingen en onttrekkingsverschijnselen.

*zie:https://www.cafeweltschmerz.nl/antidepressiva-de-slecht-werkende-melkkoe-van-de-pharma-dick-bijl-en-ramon-bril/

lees: ‘Antidepressiva en depressie’  van Dick Bijl

Pauline Dinkelberg

Afbouwpoli geopend

Apeldoorn, 11 januari 2021

We vernamen via-via dat er een zg. afbouwpoli is geopend (voor patienten uit Amsterdam).

Wij adviseren te letten op de volgende zaken:

  1. Het Multidisciplinair Document is tot nu toe de enige, door de beroepsverenigingen van psychiaters, huisartsen, apothekers en door MIND tot stand gekomen richtlijn.
  2. In het kort komt de daarin aanbevolen strategie hier op neer:
  3.                                                 * afbouwen dient op maat van de patient te gebeuren in overleg van arts met patient
  4.                                                 * tussendoseringen zijn soms nodig, ook in het traject voor de laagst geregistreerde dosering (zie voorbeeld onderaan)
  5.                                                 * bij klachten (ontrekkingsverschijnselen) dient gestabiliseerd te worden (een tijd op dezelfde dosering ‘blijven hangen’)
  6.                                                 * als de klachten weg zijn, kan de volgende stap gezet worden (meestal met langzamer schema)
  7.                                                 * bij ernstige klachten kan kortdurend een benzodiazepine ingezet worden
  8.                                                 * echter, het is niet de bedoeling daarmee de klachten te maskeren met als doel door te kunnen gaan met afbouwen
  9.                                                 * benzodiazepines gaan dus samen met stabilisatie
  10.                                                 * want het optreden van klachten betekent: het afbouwen gaat te snel
  11.                                                 * het afbouwschema dient ‘hyperbool’ te zijn; naar het einde toe worden de stappen steeds kleiner
  12.                                                 * over- of tussenstap op vloeibare doseringen worden in het MD afgeraden; niet nauwkeurig genoeg.
  13. Waak ervoor dat u niet onterecht in de ‘terugval'(relaps)-groep komt. Relaps tijdens het afbouwen is hoogst zeldzaam. Meestal gaat het om onttrekking. Als u stabiliseert (bijv. een maand), eventueel met een iets hogere dosis dan de laatste, verdwijnen de klachten.
  14. De regels van ‘informed consent’ zijn van toepassing; dat houdt onder meer in:
  15. Dat u door de behandelaar ingelicht dient te worden over de risisco’s van de voorgestelde behandeling
  16. Dat alternatieven (zoals taperingstrips) benoemd moeten worden (zie www.taperingstrip.nl)
  17. Zie de wettekst van de WGBO: andere mogelijke methoden van onderzoek en behandelingen al dan niet uitgevoerd door andere hulpverleners; art.448/c
  18. https://wetten.overheid.nl/BWBR0005290/2020-07-01/#Boek7_Titeldeel7_Afdeling5
  19. Maak goede afspraken over snel contact voor overleg aanpassing schema.

Voorbeeld: ook als u klachten krijgt vanaf bijv. 75 mg venlafaxine naar 37,5 mg (de laagst geregistreerde dosering); dienen tussendoseringen te worden ingezet.

Tabel 3 van het Multidisciplinair Document is slechts een voorbeeld!  Dat betekent dat u nooit ‘vastgepind’ mag worden aan de stappen die daarin genoemd worden. Zowel week-als dagelijkse stappen heeft de rechter beoordeeld als effectief.

Meer informatie kunt u te allen tijde (ook ‘s avonds en in weekenden) bij ons verkrijgen! Via info@verenigingafbouwmedicatie.nl

Onze zorg is gratis en wordt in het geheel niet vergoed door de zorgverzekeraars.

Met vriendelijke groet,

Pauline Dinkelberg, voorzitter VA

Erkenning patientervaringen; the tide is finally turning

Apeldoorn, 30 december 2020

Er komt gelukkig steeds meer erkenning voor de waarde van patiëntervaringen. Voor het vaststellen van beleid, het maken van richtlijnen; ze worden in toenemende mate niet slechts op ‘gebruikelijk onderzoek’ (RCT’s bijv.) gebaseerd.

Wij zijn blij met die ontwikkeling, al gaat het natuurlijk niet snel genoeg. En wat afbouwmedicatie betreft zien we nog steeds een overheersend streven bij onderzoekers om een ‘one size fits all’- oplossing te formuleren, of in elk geval een vaststaand stramien te bepalen.

Zo blijven we benadrukken dat tabel 3 (blz. 6 van het Multidisciplinair Document) een VOORBEELDtabel is. We kunnen niet geloven dat de beperking die patiënten opgelegd krijgen door alleen die doseringen in een gelimiteerde tijd te mogen gebruiken,  voortkomt uit goed medisch handelen. Wellicht spelen andere motieven een rol. Dat zorgverzekeraars (op 2 na) dat willen, maar  (sommige) dokters?

Veel gehoord is de uitdrukking: als je niet begrijpt waarom iets gebeurt, is de oorzaak………

Maar misschien zitten we er helemaal naast en stroomt onze e-mailbox straks over met berichten vol argumenten van dokters die werkelijk vinden dat al hun individuele patiënten beter af zijn met een behandeling niet-op-maat.

Het geluid van de patiënten heeft er een behoorlijk aantal decibellen bij gekregen door een recente publicatie van o.a. Altostrata  (Adele Framer), de ‘bazin’  van de website/patienten forum www.survivingantidepressants.org

Pauline Dinkelberg, voorzitter VA

Ingezonden brief over VGZ

Apeldoorn, 29 december 2020

Op de valreep van het nieuwe jaar, kregen wij het bericht dat VGZ geen contract meer heeft met de Regenboogapotheek.

Wat gaat dit betekenen voor VGZ-verzekerden die afbouwmedicatie nodig hebben? Hier krijgen wij t.n.t. geen duidelijkheid over. VGZ geeft ons, na herhaaldelijk verzoek, geen lijst van grootbereiders die deze medicatie maken. Omdat die er niet zijn?

We schreven een ingezonden brief die op  18 december jl.  geplaatst is in de krant BN de stem.

Komt u in de problemen door deze situatie? Schrijft uw arts in overleg met u een ander schema voor dan wat uw ‘eigen’ apotheker kan leveren? Laat het ons weten via info@verenigingafbouwmedicatie.nl

Let op: tabel 3 is uitsluitend een voorbeeldtabel!  Afbouwen volgens het Multidiscplinair Document houdt in: afbouwen op maat van de patient. Zie blz. 6 van dit document. Tussendoseringen zijn mogelijk, ook voor het traject voorafgaand aan de ‘laagst geregistreerde dosering’ . Stabiliseren ook, dus de lengte van het afbouwtraject kan voortdurend aan verandering onderhevig zijn.

We kunnen ons voorstellen dat dit een ingewikkeld verhaal lijkt; vraag ons om verduidelijking van uw eigen situatie!

Pauline Dinkelberg

Zorgverzekeraars zijn niet gediend van gepersonaliseerde zorg

Apeldoorn, 21 december 2020

Als u ooit uw antidepressiva hebt afgebouwd, of wilde afbouwen, zult u gemerkt hebben dat het vooral een kwestie was van ‘kijken hoe het gaat’  en af en toe bijstellen van het tempo.

Stelt u zich voor dat het door u gebruikte schema zondermeer aan de volgende patient zou worden opgelegd  ‘omdat het bij iemand anders ook werkte’. U zou vreemd opkijken; ieder mens is toch anders?

Zorgverleners moeten in hun werk de richtlijnen volgen. Maar wat als die richtlijn er juist op gebaseerd is dat een behandeling ‘op maat van de patient’ moet zijn?

Een voorbeeld van zo’n richtlijn is het Multidisciplinair Document ‘Afbouwen SSRI’s & SNRI’s’

Hierin ziet u allerlei tabellen met voorbeeldschema’s, met dien verstande dat de bottomline altijd blijft: tussenliggende doseringen, stappen korter of langer dan een week zijn te allen tijde mogelijk.

En dat lijkt zorgverzekeraars nogal zenuwachtig te maken. Wat? Een schema wat arts en patient samen hebben gekozen? Nee hoor; wij stellen een ander schema voor (niet onderbouwd) of beperken de keuze tot slechts een route van 4 weken (evenmin onderbouwd). En we stellen het niet alleen voor, het is het enige wat we vergoeden.

Raar he …..het schema wat uw dokter voorschreef is volgens zorgverzekeraars nooit ‘wetenschappelijk onderbouwd’.

Wat voor onderbouwing zegt men dan nodig te hebben?

……… rct’s (randomized
controlled trials) die proefpersonen
door loting verdelen over verschillende groepen om de beste behandeling vast te stellen. Dat is wel de
gouden standaard in het medisch
onderzoek

Ieder weldenkend mens voelt op zijn klompen aan dat die ‘beste behandeling’ onmogelijk voor alle patienten de beste oplossing kan zijn.

Een IC-arts (Paul Elbers) maakt dit duidelijk in een grappig onderzoek,, waarin van 2 groepen met klompen in maat 38 en 47, ongeacht hun schoenmaat, de loopsnelheid wordt vergeleken.

U leest erover in het artikel   in de Volkskrant en duidelijk verbeeld in deze presentatie.

Hoe moet het anders?
‘Nou, als het om de klompen gaat, zou je
kunnen kijken of je de snelste tijden en
het meeste comfort bereikt als je de
klompmaat afstemt op de grootte van
de voet. Hoe wild is dat – in tijden waarin
iedereen de mond vol heeft van gepersonaliseerde zorg?

Misschien moeten we dat maar eens aan de zorgverzekeraars gaan vragen; ‘Hoe brengt u uw beleid in overeenstemming met gepersonaliseerde zorg?’ Geen woorden, maar daden!

 

 

Idiote brieven van zorgverzekeraars, deel 1

Apeldoorn, 12 december 2020

Stel dat u een antibioticum tegen een blaasontsteking kreeg voorgeschreven en dat u daarna een brief krijgt van de zorgverzekeraar met een aantal vragen, die u binnen 14 dagen moet beantwoorden.

  1. Hebt u wel voldoende gedronken om de blaasontsteking te voorkomen?
  2. Waarom is dit al uw 2e kuur dit jaar?
  3. Hebt u de vorige kuur wel afgemaakt?
  4. Waarom heeft uw arts gekozen voor middel x en niet middel y ?
  5. Waarom heeft hij daarmee afgeweken van de richtlijn ‘behandeling herhaalde urineweginfectie’?

U zou toch meteen denken; is die verzekeraar van lotje getikt? Waarom worden die vragen aan mij gesteld? Ik mag er toch op vertrouwen dat mijn arts mij de beste behandeling heeft voorgeschreven? Laat ze bij twijfel contact opnemen met mijn arts!

Precies; u hoeft niets met dergelijke idiote brieven. Antwoord beleefd dat ‘ze bij het verkeerde adres zijn en dat bekend verondersteld mag worden dat de arts in dienst als medisch adviseur * bij twijfel contact moet opnemen met de voorschrijver. ‘

Dus u weet wat u te doen staat als u bijv. een brief krijgt met de volgende vragen:

– Welke stoppogingen hebt u in het verleden gedaan en met welk resultaat?
– Vanaf welke sterkte hebt u afgebouwd en met welke dosering?
– Binnen welke termijn hebt u afgebouwd?
– Bent u inmiddels gestopt met de afbouwmedicatie?
– Waarom is door de voorschrijver niet gekozen voor de afbouw vanuit het afbouwdocument/  
  Richtsnoer SSRI’s?

Deze laatste vraag verraadt dat de opsteller of geen flauw benul heeft van de inhoud van het Multidisciplinair Document ‘Afbouwen SSRI’s & SNRI’s’ (we nemen aan dat dit bedoeld wordt) of met opzet de indruk wil wekken dat uw behandeling daar niet aan voldoet.

Maar als uw arts een behandeling op maat heeft voorgeschreven, wordt per definitie voldaan aan deze richtlijn.  Zegt u dat maar tegen uw arts, zodat hij z’n antwoord klaar heeft voor het geval z’n collega bij de de zorgverzekeraar denkt wat te kunnen aanmerken op die op-maat-behandeling.

We hebben al gezien dat een arts zijn kostbare tijd heeft gestoken in beantwoording van vragen zoals bovenstaand, maar dat de zorgverzekeraar bleef volharden in de weigering om de afbouwmedicatie te vergoeden. Zelfs in een geval van opname in een kliniek bij vorige afbouwpoging i.v.m. suicide-gevaar!

Hulp en/of informatie nodig bij het omgaan met brieven van de zorgverzekeraar?  Mail naar info@verenigingafbouwmedicatie.nl

*De arts in dienst als medisch adviseur is ook (tuchtrechtelijk) verantwoordelijk voor het handelen van leden van de zg. ‘functionele eenheid’. De brieven die ondertekend zijn door bijv. iemand van de  afd. declaraties, vallen daar ook onder!

Deskundige medewerkers die voor specifieke activiteiten en onder verantwoordelijkheid van de arts betrokken zijn bij de verwerking van persoonsgegevens betreffende iemands gezondheid zoals onder meer de afhandeling van machtigingsaanvragen. (website StadHolland)

Zie ook:

https://www.zn.nl/zorgverzekeraars/gedragscode

Pauline Dinkelberg

 

Afbouwen psychofarmaca is maatwerk, geen confectie!

Apeldoorn, 10 december 2020

U, patienten die (willen) afbouwen vormen onze belangrijkste informatiebron!  Uw ervaringen leiden direct tot eventuele aanpassing van uw afbouwschema en daarnaast tot verbetering van de toekomstige praktijk van afbouwen.

Hoe? Als u start met taperingstrips ontvangt u een ‘monitoringsformulier’ waarop u elke dag kunt bijhouden hoe het afbouwen gaat. Zo kan de  behandelaar zien of er iets veranderd moet worden aan het afbouwschema.

Vandaag hebben alle behandelaars een brief gekregen waarin zij worden ingelicht over een belangrijk onderzoek waarbij uw ervaringen centraal staan. U kunt hieraan bijdragen door uw monitoringsformulier op te sturen naar het UMC Utrecht (d.m.v. een antwoordnummer wat u bij het formulier ontvangt).

Vragen zijn welkom via info@verenigingafbouwmedicatie.nl

Zie ook het artikel op GGZnieuws.nl

Afbouwen psychofarmaca is maatwerk, geen confectie!

Klokkenluiders gezocht!

Apeldoorn, 8 december 2020

Onder onze leden bevinden zich veel mensen die tevergeefs bij hun zorgverzekeraar hebben aangeklopt voor de vergoeding van afbouwmedicatie.

Neemt u geen genoegen met de ongefundeerde afwijzing?  Groot gelijk!

 

TAPER-AD onderzoek onethisch en overbodig

Apeldoorn, 2 december 2020

Vandaag, 2 december, een artikel over onze bezwaren tegen het TAPER-AD onderzoek.

Onze boodschap over de risico’s van het onderzoek is, voor mensen zonder ervaring met afbouwen, niet altijd meteen duidelijk.

Eigenlijk weten de farmaceuten, de instanties die geneesmiddelen controleren, de zorgverzekeraars en veel (maar nog niet genoeg) dokters precies waar de schoen wringt. Zij zijn er al lang van doordrongen: afbouwen moet op maat van de patient.

Echter, de patienten die starten met bijv. antidepressiva hebben geen idee van de problemen die hen mogelijk te wachten staan als ze willen stoppen met de medicatie.

Zij weten bijv. niet dat de stap van 37.5 mg venlafaxine naar 0 mg relatief een heel grote is. Juist in dat laatste stukje van het afbouwtraject krijgen veel patienten klachten (onttrekkingsverschijnselen).

De onderzoekers willen een deel van de deelnemers onthouden van de lagere doseringen, waarvan allang bekend is dat die nodig kunnen zijn om die klachten te voorkomen.

Wie ooit dergelijke klachten heeft ondervonden, zal het wel uit z’n hoofd laten om zich bewust die ‘ellende op de hals te halen’.

Wij maken ons dan ook de meeste zorgen om de mensen die hiervan niet op de hoogte zijn en wellicht ook niet gebracht worden voorafgaand aan deelname (informed consent).

Pauline Dinkelberg

Welk onderzoek helpt ons wel verder?

Apeldoorn, 24 november 2020

We plaatsten een bericht over de TAPER-AD trial. Volgens ons gaat dit onderzoek ons niet verder helpen.

Benieuwd naar wat dan wel?

Er zijn 2 belangrijke onderzoeken gedaan: de eerste in 2018 waarin gekeken werd hoeveel patienten er na  eerder mislukt afbouwen er met taperingstrips wel in slaagden hun antidepressiva af te bouwen.

Vervolgens in 2020 de tweede,  met een follow-up van de deelnemers van het eerste onderzoek; hoeveel mensen zijn na 1-5 jaar nog steeds zonder antidepressiva.

Pauline Dinkelberg, voorzitter