Apeldoorn, 20 januari 2026
De Vereniging Afbouwmedicatie merkt niets van het voornemen om patiënten vanaf het begin van onderzoek te betrekken.
Een pijnlijk voorbeeld is het P4Care-onderzoek naar farmacogenetische aspecten bij de keuze van een antidepressivum.
De brief waarin de onderzoeker van het LUMC ons laat weten onze vragen niet te beantwoorden kan niet geschreven zijn vanuit het besef dat patiënten met ervaring er iets toe doen bij onderzoek.
Voor de gemiddelde mens lijkt het doel logisch en nobel; eerder het juiste middel krijgen. Maar wij zijn gepokt en gemazeld door jarenlange ervaring en zien punten die navraag behoeven.
Niet alleen wat betreft de zorgen over mogelijke klachten bij switchen (het onderzoek zou gaan over het ‘eerste voorschrift’, maar blijkt dat niet uitsluitend te zijn) van het eerste naar het ‘beter passende’ tweede middel.
Maar wat ons ook bezighoudt; wordt onderzoeksgeld wel doelmatig ingezet als niet eerst gekeken wordt naar de grote groep patiënten (70%) die al meerdere merken/soorten antidepressiva heeft geprobeerd zonder succes? Kan daarmee niet vastgesteld worden of een mismatch met hun DNA-kenmerken daarvan de oorzaak is?
Want stel dat dat niet het geval is………dan kunnen we ons geld beter steken in andere onderzoeken of goede doelen zoals bijscholing van artsen op onderwerpen waar ze onvoldoende over weten; hyperbool afbouwen, post-acute-withdrawal-syndrome etc.
Pauline Dinkelberg, voorzitter VAM