Categorie: Geen categorie

Apeldoorn, 2 mei 2026

Wat kunnen we doen om te voorkomen dat mensen hun toevlucht zoeken in benzodiazepines en opioïden via webshops?

Die vaak vele malen potenter* (krachtiger) zijn? (Designerdrugs).

Al jaren geleden trokken wij aan de bel bij instanties en dokters naar aanleiding van de verhalen van mensen die ons vroegen hoe ze het beste van hun designerbenzo’s en -opioïden af konden komen.

Vrijwel allemaal mensen die het eerste recept voor een benzodiazepine of opioïd gewoon van hun huisarts hadden gekregen.

Waarom nemen ze hun toevlucht tot gevaarlijke middelen via het internet?

Omdat ze bijvoorbeeld plots geen herhalingsrecept meer kregen voor een medicijn wat heel snel lichamelijke afhankelijkheid veroorzaakt en bij plotseling stoppen onttrekkingsklachten geeft. Of omdat ze in verslavingszorg te snel moesten afbouwen, met klachten naar huis gestuurd werden en bij de huisarts vergeefs aanklopten om opnieuw een recept te krijgen.

Hoe groot zou die groep zijn? We vroegen het in 2024 al tevergeefs aan Trimbos.

We hoopten een besef te ontketenen dat er ‘verslaafd-gemaakten’ onder de online-bestellers zitten, mensen die ongewenst te lang waren doorgegaan met slikken en dat keurig m.b.v. herhalingsrecepten, die beter geholpen hadden kunnen worden door goede afbouwzorg i.p.v. gedwongen cold turkey-stop of te snelle stop in  verslavingszorg.

Twee jaar later inmiddels, zien we deze hoopgevende opmerkingen van o.a. iemand bij Trimbos in een artikel;

‘De zelfmediceerders hebben nu nauwelijks aansluiting bij onze zorg. We moeten hen wel zien te vinden voordat dit een nog groter probleem wordt.’

Laura Smit-Rigter vult aan dat er pas aanknopingspunten voor preventie ontstaan als duidelijker wordt waarom mensen artsen mijden en zelf het web op gaan.

Niemand zal opstaan om zich tegen preventie uit te spreken. Maar wij willen de mogelijke valkuilen benoemen van onderzoek wat niet automatisch leidt tot directe verbetering van afbouwzorg;

– door de vraagstelling wordt niet duidelijk op welke wijze iemand een mislukte afbouwpoging deed

– daardoor krijgt de conclusie dat ‘sommige patiënten er niet in slagen af te bouwen’ een kans en kan  de eenzijdige suggestie gewekt worden dat

dat  aan de patiënt ligt en niet aan de afbouwmethode

 

De uitkomsten zouden zomaar gebruikt/misbruikt kunnen worden om afbouwmedicatie-op-maat* nog steeds niet te vergoeden. Of nog jaren uit te stellen. 

 

Vragen te allen tijde welkom via info@verenigingafbouwmedicatie.nl Altijd binnen 24 uur antwoord, 365 dagen per jaar.

Pauline Dinkelberg, voorzitter VAM

 

* De onduidelijkheid over stofnaam en potentie bemoeilijkt het afbouwen; immers lastig om een startdosis van een geregistreerd middel te bepalen. Velen worden overgezet op een (veel) te lage dosis van een vervangend middel waardoor men direct in onttrekking komt en het ‘weer op de rails komen’ ernstig gehinderd wordt. In het artikel ontbreken de namen van testinstituten:

– Energy Control

– Unity

* Beschikbaar via taperingstrips, mogelijk via Transvaal Apotheek te Den Haag, project ‘Benzomoe’ (die weigert ons de beschikbare doses

te melden)    Zie hier  voor info over ‘mogelijkheden afbouwmedicatie’

Apeldoorn, 23 april 2026

Christy Huff, zelf arts (cardioloog) kwam erachter dat afbouwen van benzodiazepines moeilijk kan zijn. Kijk hier voor haar tips voor collega’s.

(m.b.t. punt 2; ‘Afbouwen, afbouwen, afbouwen. Ga alsjeblieft niet ineens helemaal stoppen (of met een snel schema met steeds grotere reductiepercentages PD) en stuur je benzodiazepineverslaafde (‘verslaafd gemaakte’ PD) patiënt niet naar een ontwenningskliniek. Doe het gewoon niet.)

Ze was (tot haar overlijden) verbonden aan informatiebron Benzo Coalition.

Vragen over uw eigen traject en/of ervaringen?

Hulp nodig om het gesprek met uw arts aan te gaan? Als hij/zij de indruk geeft niet voldoende af te weten van afbouwen bijv.

Wij zijn alle dagen open!  Via info@verenigingafbouwmedicatie.nl

Pauline Dinkelberg, voorzitter VAM

Apeldoorn, 12 april 2026

Omdat we overspoeld worden door vragen over afbouwen van benzodiazepines en Z-drugs (zolpidem en zoplicon) hebben we er een speciale pagina aan gewijd. (Deze pagina wordt ná 19 april openbaar)

Laat graag weten als u bepaalde informatie mist of als u ervaringen hebt waar anderen wat aan kunnen hebben en/of die wij aan de orde kunnen brengen bij beroepsverenigingen van huisartsen, psychiaters enz., overheid, instituties, zorgverzekeraars enz.

Pauline Dinkelberg, voorzitter VAM

PS Uw vragen zijn te allen tijde welkom via info@verenigingafbouwmedicatie.nl  Altijd antwoord binnen 24 uur.

Apeldoorn, 11 april 2026

Gelukkig zijn er pillen (psychofarmaca) voor crisissituaties (bijv. psychose) of om een vicieuze cirkel van oververmoeidheid en slaapgebrek te doorbreken met een slaappil.

Ze brengen snel verlichting, maar het werken aan herstel wat daarna komt vergt soms veel geduld.

Dat heeft ook vaak te maken met het vinden van een nieuw evenwicht in de hersenen (en rest van het lichaam) nadat medicatie de boel ontregeld heeft.

We zien dit elke dag terug in de e-mails die we krijgen.

Mooi als een psychiater* het verwoordt na zijn lezing over herstelgericht werken:

Want een paar weken eerder was ik bij diezelfde GGZ organisatie, in het kader van een interdisciplinaire bijeenkomst van de specialistische opleidingen. Verpleegkundigen, psychologen, psychiaters – op uitnodiging van de verpleegkundigen (!). Dezelfde regio. Maar een compleet andere wereld. Daar gaat het toch meer over ziekte, symptoomreductie, technische behandelingen, bewijs. Het deficietmodel als vanzelfsprekende achtergrondmuziek. Bij psychiaters > psychologen > VS.

En dat is precies het probleem.

Want wat de wetenschap laat zien, is dat ook die specialistische aanpak in de kern ploeteren is in een onvoorspelbaar complex systeem. Duwtjes geven in de hoop dat er iets beweegt. Improviseren. Net als iedereen. Alleen dan verpakt in een biomedisch verhaal dat suggereert dat je een stoornis fixt.

Herstel werkt anders. Het is een lange, kronkelige weg. Met turning points. Met inzichten. Mensen leren leven met hun gevoeligheden, vorm geven aan hun leven, betekenis vinden. Dat is geen ziekte die je behandelt. Dat is een proces waar je naast iemand gaat staan.

Waar je een sterk en volledig geintegreerd netwerk voor nodig hebt. Waar het eerste gesprek gaat over je ervaringen in context en je gevoeligheden naast je talenten. Waar burgers iets te kiezen hebben. Waar gewerkt wordt in laagdrempelige groepen. Waar voldoende social holding kan worden verschaft. En waar een digitale schil omheen zit waar je altijd terecht kunt.

En waar de specialisten flexibel en consultatief kunnen bijspringen indien nodig.

De kloof tussen beide werelden is geen onvermijdelijk gegeven. Het is een conceptuele keuze. En zolang specialisten vasthouden aan het idee dat zij de echte behandeling leveren en de rest randverschijnselen zijn, blijft samenwerking in een mentaal gezondheidsnetwerk moeizaam.

 

Een gevolg kan bijv. zijn; dokters die bij langdurige klachten door (te snel) afbouwen het al overbelaste brein opnieuw blootstellen aan een psychofarmacum. Allemaal op basis van ‘proberen’; plots zijn de heiligverklaarde onderzoeken waarin de ene groep een placebo krijgt en de andere groep een medicijn niet iets waar men op wacht, geen voorwaarde voor  ’t voorschrijven. Onzekerheid die geen aansporing blijkt voor uiterste voorzichtigheid.

Geen eer aan te behalen? Die groep mensen die eenzaam achterblijft als de lofzangen op ‘levensreddende’ medicatie verstomd zijn?

Pauline Dinkelberg, voorzitter VAM

*Post op Linkedin

Apeldoorn, 5 april 2026

Miljoenen worden er uitgedeeld aan onderzoeken; onderzoek is nodig, maar schieten patiënten (en hun dokters) iets op met bijv. het BOOST-onderzoek?

Kort gezegd; kunnen biomarkers (stofjes, DNA, scans etc.) de keuze van behandeling van depressie verbeteren.

Maar eh……..:

American Psychiatric Association (APA) heeft officieel erkend dat er, ondanks tientallen jaren van onderzoek, geen bewezen, betrouwbare biomarkers (zoals bloedonderzoeken of hersenscans) bestaan voor de routinematige, objectieve diagnose van psychische stoornissen. Uit een commentaar uit 2026 blijkt dat de huidige diagnostische methoden nog steeds op symptomen zijn gebaseerd, aangezien betrouwbare pathofysiologische markers niet de nodige gevoeligheid hebben voor klinisch gebruik.

(Bron)

Waar zit dan de wetenschappelijke basis die erop voortborduren (of opnieuw borduren) in het BOOST-onderzoek rechtvaardigt?

En dan nog……..

‘Tientallen jaren van onderzoek’;  Al deze ‘biomarkers’ zijn al onderzocht. WAT ZIJN DE RESULTATEN TOT NU TOE VAN IMPLEMENTATIE BIJ KEUZE VAN BEHANDELING?

 

We hebben wat vragen geformuleerd voor de onderzoekers en de financiers. (Degenen die ons geld uitgeven aan onderzoeken).

Verdrietig eigenlijk; al dat geld wat hoogstwaarschijnlijk beter gestopt kan worden in al die knelpunten van de weerbarstige praktijk van de ggz.

Bijv.:

1. Psychotherapie beschikbaar voor patiënten met depressie direct aansluitend op de diagnose

2 Financiële haalbaarheid bevorderen van ‘medicatie-opvolging’ in de ggz

3. Veilig afbouwen niet laten afhangen van de portemonnee van gebruikers psychofarmaca (nu geen vergoeding afbouwmedicatie, ‘begeleiding’

tegen betaling)

 

Meer bronnen over ‘biomarkers’

https://www.theinnercompass.org/blog/dsm-updates-bias-and-biomarkers

 

Why Aren’t There Biomarkers For Mental Illness?

Pauline Dinkelberg, voorzitter VAM

Apeldoorn, 22 maart 2026

Zoekt u informatie over afbouwen opiaten?  Lotgenotencontact? Kijk dan op de website van Stichting Opiaten Afbouwen.

Er zijn vele doe-het-zelf-farmacie methodes en uiteraard de lagere, geregistreerde doseringen.

Maar bijv. oxycodon mga leent zich niet voor  geknutsel aan de keukentafel; daarmee gaat de verlengde werking verloren en loopt u risico op interdose withdrawal (onttrekkingsklachten tussen de doseringen).

Waar vindt u lagere doseringen dan bijv. 5 mg oxycodon mga; zie deze lijst.

Artikel over zg. hyperbole afbouw (hoe lager, hoe trager en met steeds kleinere stappen) en de heldere uitleg van Stichting Opiaten Afbouwen.

Een gratis advies kunt u zonder handtekening van uw arts aanvragen; in dit rondschrijven van de bereidende apotheek vindt u nog meer informatie.

En natuurlijk kunt u te allen tijde bij ons terecht voor tips, steun en antwoord op uw vragen; ongeacht welke afbouwmanier u kiest!

info@verenigingafbouwmedicatie.nl

PS: Hier het bericht over de prijs van de KNMP; met 10% ‘geslaagden’ als doel.

Apeldoorn, 11 maart 2026

 

Vandaag is het World Delirium Awareness Day.*

Belangrijk!  Want tijdige herkenning voorkomt veel verdriet, discomfort én complicaties.

Zie dit filmpje ong. 6e minuut

Goed om te weten; er zijn vele risicofactoren.

Omdat dit onderwerp veel van doen heeft met gebruik, stoppen en soms tijdelijk gebruik van nieuwe psychofarmaca, stuurden we onderstaande e-mail naar diverse experts.

Wat ons opvalt bij het lezen van richtlijnen, artikelen etc. over delirium is het ontbreken van het psychofarmaca onttrekkingsdelier.
en dat terwijl delirium te boek staat als één van de mogelijke symptomen.
De huidige stand van wetenschap en praktijk houdt in dat patiënten met deze symptomen het advies krijgen hun gestaakte medicatie (vergeten pil, gestopt door operatie etc.)te hervatten. In het geval van klachten tijdens en eventueel na afbouwen, is terug te keren naar de dosis waarbij het nog goed ging.

Aan dit probleem en de oplossing ervan wordt met betrekking tot delier geen aandacht geschonken.

Daarnaast zien we dat er geen lettergreep wordt gewijd aan het dilemma dat psychofarmaca in één keer gestopt zou moeten worden (met risico op onttrekkingsdelier) als vermoed wordt dat deze medicatie de oorzaak is van het delier, terwijl soortgelijke medicatie daarna gestart wordt indien:
– niet-medicamenteuze behandeling faalt
– onttrekkingsklachten ook vaak met benzodiazepines en antipsychotica geprobeerd worden te bestrijden

We kijken uit naar de reacties en zullen deze verwerken in dit bericht.

*Op de website veel youtube=filmpjes

 

Pauline Dinkelberg, voorzitter VAM

 

PS: recensie over richtlijn van APA

post van expert Alasdair MacLullich (volgen is aan te raden!) over benzodiazepine-onttrekkingsdelier

filmpje delier op de IC; onttrekking wordt hier ook niet als oorzaak genoemd. Gek als je weet dat de medicatie om iemand in coma te houden meestal benzo’s zijn (midazolam) die in één keer wordt gestopt, soms pas na maanden beademing.

 

 

Apeldoorn, 2 maart 2026

We stuurden een brief aan diverse organisaties die met psychiatrische patiënten te maken hebben, ter waarschuwing voor lithiumintoxicatie bij gebruik van GLP-1 (Ozempic e.d.).

In de brief vindt u diverse Linkedinposts waarin gewaarschuwd wordt voor dit risico. Voor ons reden om aan de bel te trekken bij het Zorginstituut Nederland.

Hun antwoorden stralen bepaald geen effectieve, actieve houding uit; ze ‘nemen onze melding mee’.

Pauline Dinkelberg, voorzitter VAM

Update: Apothekersorganisatie heeft besloten voorschrijvers op deze interactie te attenderen!

Zie: Linkedin

Apeldoorn, 2 maart 2026

 

Na het lanceren van het onderzoek naar cannabisolie bij chronische pijn, vragen we ons bezorgd af;

 

– is er gekeken naar interacties met medicatie die vele patienten met chronische pijn gebruiken?

(antidepressiva, opioïden, gabapentoïden, benzodiazepines)

 

– is men zich bewust van eventuele klachten door starten en stoppen (onttrekkingsverschijnselen) met cannabisolie

bij patiënten die bijv. amitriptyline.

‘Verhoogde bijwerkingen van amitriptyline: CBD remt de leverenzymen die amitriptyline afbreken, waardoor de concentratie van amitriptyline in het bloed kan stijgen. Dit verhoogt het risico op bijwerkingen.’

Dus als je in het onderzoek 5 weken cannabisolie krijgt, stijgt de amitriptyline-spiegel. Stop je er weer mee, dan zal die dalen. Bekend is dat schommelingen onttrekkingsklachten kunnen uitlokken.

 

– wie monitort deze patiënten? (24/7!! bereikbaarheid!; opioïden samen met cannabisolie geeft extra demping van het Centraal Zenuwstelsel;

bijv. van de ademhaling)

 

We stelden vragen aan de onderzoekers, maar krijgen t.n.t. geen antwoord.

Pauline Dinkelberg, voorzitter VAM

Apeldoorn, 12 februari 2026

Dit is een artikel in de aanloop naar de uitzending ‘De pijnepidemie’ van Zembla. Daarin zullen de opiaten/opioïden ook aan de orde komen.

 

Wat wij zien;

Er is al heel wat geld stukgeslagen met een heuse Taskforce , een consortium, een indrukwekkende rij onderzoeken en artikelen om een opiatencrisis zoals in de VS te voorkomen.

Maar de praktijk blijkt weerbarstig; de cijfers van vooral chronisch gebruik blijven hoog.

Men wijt het onder meer aan ‘gebrek aan begeleiding bij afbouwen’.

Maar wat begint een dokter zonder het juiste gereedschap; passende afbouwmedicatie? Stappen van bijv. 5 mg oxycodon kunnen te groot zijn, vooral op het eind. Dokters vragen al heel lang om tabletten van 1 mg; die er al heel lang zijn, maar niet worden vergoed (behalve door DSW).

In richtlijnen wordt het mislukken van afbouwen vaak geweten aan de patiënt i.p.v. aan de farmaceutische industrie die nalaat kleinere doses te maken.

Het opioïd kan uiteindelijk volledig worden gestaakt nadat de patiënt is overgegaan op de laagst beschikbare dosis. De laatste stappen van het afbouwschema worden vaak als het moeilijkst ervaren. Patiënten kunnen eventueel langer op een lage dosering blijven voordat zij het opioïd volledig staken.

‘Deelnemers gaven aan dat afbouwen een persoonlijk proces is, waarbij de bereidheid en motivatie om af te bouwen, de ervaren (medische) ondersteuning en strategieën voor pijnbestrijding van invloed zijn op het resultaat van het afbouwen. De mogelijkheid om deel te nemen aan een medisch ondersteund afbouwprogramma, gezamenlijke besluitvorming over het tempo (niet van de stapgrootte? PD) van het afbouwen’.

Een schema wordt gepropageerd waarin de stappen steeds groter worden i.p.v. kleiner; immers 5 mg van 50 mg=10%, terwijl 5 mg van 10 mg=50% is!

Langer op die 5 mg blijven hangen maakt de sprong naar 0 mg echt niet minder groot!

Afbouwmedicatie voor onder meer oxycodon retard (t/m 0,25 mg) vindt u hier.

 

Moeten patiënten die het niet redden met de 5 mg naar verslavingszorg? Terwijl ook een huisarts kan helpen bij afbouwen volgens de laatste inzichten van hyperbool afbouwen (steeds kleinere reductie-percentages)? En dat zonder wachtlijsten?

‘Bij elk opioïde is het verlagen van de dosis met 1-10% van de laatst gebruikte dosis elke 1-2 weken een voorbeeld van de toepassing van deze principes.’  

Methadon is één van de voorbeelden; vergoed t/m 2 mg en alleen vergoed door DSW t/m o,1 mg)

 

Vragen te allen tijde welkom via info@verenigingafbouwmedicatie.nl

Pauline Dinkelberg, voorzitter VAM